Het is inmiddels de zestiende week waarin we zijn beland van ons leven op Curaçao. We hebben niet alleen weer veel beleefd maar kwamen ook tot besef en verschillende inzichten over het leven hier. “Het lijkt wel een en al vakantie” – is wat ik regelmatig teruglees en hoor. En dat is deels ook zeker zo.
Wonen als gezin op Curaçao heeft twee kanten. Lees verder over hoe wij de tijd op Curaçao de afgelopen 3 weken weer hebben beleefd.
We hadden recent een hittegolf volgens mijn vader, wat best veel verklaarde. Ik wist het niet, maar kon het wel direct plaatsen. Het was ongewoon heet en benauwd geweest over een reeks dagen. Dat soort weken zijn slopend in combinatie met de dingen die je hebt te doen. Het vakantiegevoel slaat dan snel om naar: ‘was het maar avond’.
Woensdag ging Niels gelukkig opgewekt weer naar school en we hadden een bezichtiging op de planning staan in Abrahamsz. Een erg mooi huis met veel ruimte zowel in als eromheen met een extra studio erbij. Toch ontbrak er nog het een en ander zoals airco’s en de verlichting in zijn geheel. Het was naar ons idee een volledig opgeknapt huis, geschikt gemaakt voor snelle verkoop.
Op donderdag was de school dicht door omstandigheden. In de ochtend hebben we allerlei berekeningen gemaakt voor het bezichtigde huis. Wat kosten airco’s en installaties, wat zouden we nodig hebben aan verlichting, inboedel enzovoorts. We brachten daarna een laag bod uit om te beginnen.
In de middag vertrok Martine haar laatste late dienst in – Lotte en Niels gingen schooltje spelen in huis, op hun vrije dag. Ik heb een tijd met Sanne beneden aan zee gezeten, pelikanen kijken die vlakbij zaten – en foto’s maken natuurlijk. Er waren best veel pelikanen die op de rotsen zaten, overvlogen en de zee in doken om vis te halen.
Later in de avond haalde Martine antibiotica op voor een ontsteking. En dat schijnt nogal een gedoe te zijn. Het werk wilde er dan ook alles van weten – wat we een beetje raar vonden.
De volgende dag hadden we een druk programma, gelukkig was Martine vrij van het werk. Iets minder gelukkig was dat ze zich dus moest melden bij een soort ARBO dienst. Ze moest zich melden ondanks dat ze zich nooit ziek had gemeld.
Gelijktijdig tijdens dat ritje heeft Martine nog een groot cadeau voor Lotte opgehaald. Ook doen we samen groot inkopen voor de verjaardagen, inclusief de traktaties voor op school. Aan het einde van de dag gaan Lotte, Niels en ik naar Kokomo beach om af te koelen. We zagen een slang onderwater zwemmen!
In de avond nadat de kinderen op bed lagen gingen we het huis versieren. Ook kregen we een berichtje dat Niels zijn VVR is goedgekeurd. Het leek wel een vroegtijdig cadeautje.
Het wordt zaterdag 3 mei en we zingen in de ochtend lang zal ze leven. Niels wordt vandaag 7 jaar oud! Martine heeft vrij en we vieren de hele dag zijn verjaardag. We hebben cadeautjes uitgepakt en onze taartjes gegeten.
Niels kreeg zijn langverwachte knikkerbaan en een mooie surfboard. In de middag gingen we naar Niels zijn gekozen activiteit, Amazonia: The Jungle Experience.
We kregen er een rondleiding langs allerlei dieren, slangen, vogels, aapjes en zo meer. Sommige dieren mochten geaaid of zelfs vastgehouden worden, wat Lotte en Niels ook durfden. Ook Martine kreeg een fraaie vogel op de nek.
Er bleek ook een repetitie gaande te zijn – een miss verkiezing nog wel. Je begrijpt, iedereen had het er naar zijn zin. Toen we weer thuiskwamen sloten we de verjaardag af met pannenkoeken en ijs.
En dan komt er een besef, soms een tweestrijd en vaak een uitkomst. We beseffen (en wisten al wel een tijdje) dat waar wij nu wonen eigenlijk totaal niet geschikt is voor kinderen. Zowel voor als achter de woning is bijna geen schaduw te vinden. Het is leuk voor een tijdje, maar lang wonen maakt deze plek echt niet geschikt als gezin.
Ook de vele werkzaamheden in en rondom het gebouw doet ons denken dat het nog lang niet af was op het moment dat wij erin kwamen. En dat doet toch een beetje afbreuk aan alles. Tegelijkertijd blijft het uitzicht over zee magisch – het gevoel is dan ook dubbel.
Dus we hebben veel reden een eigen plek te vinden. Met het huisaanbod en ons budget weten we ook dat dit een lastige klus is. We moeten het doen vanuit één contract en een stuk spaargeld. Gelukkig hebben we dan wel weer wat andere voordelen in het vooruit.
Het is maandag 5 mei, Martine gaat vroeg de dagdienst in en ik maak samen met Sanne en Niels Lotte wakker. Ze is vandaag 9 jaar oud geworden! We zingen lang zal ze leven en we maken ons gereed voor school, wel met alvast een paar cadeautjes! Naast de twee schooltassen worden er nog twee shoppers meegesjouwd, waar alle traktaties inzitten.
We aten een lekkere appeltaart met slagroom en Lotte mocht de overige cadeaus uitpakken. Net als Niels kreeg ze een surfboard en ook een gitaar. Helemaal happy gingen we naar de activiteit dat Lotte had gekozen, we gingen bowlen. We hadden er allemaal veel zin in en vertrokken naar de bowlingbaan bij Sambil.
En jawel, de jarige jet kwam als winnares uit de bus. Ze rolde de ballen zo goed als ze kon en kwam met een mooie score als eerste uit. Gevolgd door Niels met een solide tweede plek. Sanne en ik namen een gedeelde derde plek in. Helaas pakte Martine de poedelprijs. Maar het belangrijkste was toch wel de lol die we er hadden.
Lotte wilde graag patat eten en dat kon ook bij Sambil. Thuis gingen we nog voor het toetje dat we hadden gekozen. Echte boer’n yoghurt met smaakje bosvruchten. En toen werd het alweer tijd om naar bed te gaan, de wekker zou weer vroeg afgaan. Lotte had een mooie dag beleefd en wij ook.
De volgende dag naar school hadden we een beetje een kater. Feestjes hebben impact, het opstaan ging wat moeizamer, de rit naar school gehumeurd. Maar gelukkig komen ze altijd weer vrolijk terug.
Ik had in de ochtend een fotoshoot op de planning. Ik mocht het interieur van een mooi appartement op de penstraat fotograferen. Dit appartement werd al 5 jaar door de eigenaar bewoond maar ze gingen terug naar Nederland. Ze wilden het in de verhuur doen en hadden foto’s nodig.
Niet alleen het maken van de foto’s is leuk, zo kom je ook nog eens ergens. Wat een fantastische plek. Aan zee met zwembad en strand voor de deur. Dat zal zeker verhuurd gaan worden. Ik kwam terug van de shoot met minder goed nieuws.
De volgende dag hadden we weer een huisbezichtiging. Kaya Viktoria 35. Een mooi huis rondom, te klein van binnen voor ons gezin. Helaas, we vonden de plek en buurt erg fijn. Op de terugweg kwamen we langs het huis in Abrahamsz waarop we een bod hadden uitgebracht.
We hadden nog niets over het bod gehoord. Ook zagen we ineens een ander makelaarsbordje aan het hek hangen. Ik ging checken op de website die erbij stond, bleek het huis daar toch een stuk goedkoper te zijn. Dat vonden we niet alleen vreemd maar ook knap vervelend met ons bod. Ik belde direct de makelaar waar we ons bod aan uit hadden gebracht.
We kregen veel excuses, het gebeurde wel vaker. Ze was het bod vergeten door te geven, het was te laag, ik zou teruggebeld worden. Maar dat gebeurde niet. Ik heb diezelfde dag weer een aantal keren geprobeerd te bellen met een nieuw tegenvoorstel. Maar er werd niet meer opgenomen. Via whats-app van Martine gaven we het nieuwe voorstel door geldig tot de maandag erop.
Maar dat is het uiteindelijk allemaal niet meer geworden. Vreemde gang van zaken.
Op vrijdag haalde ik Lotte en Niels op met de op school gemaakte moederdagcadeaus. Thuis moesten we ze zorgvuldig verstoppen tot de zondag. Op zaterdag gingen we kort zwemmen op Kokomo beach en Martine ging de late dienst in.
De zondag maakten we Martine wakker met koffie en cadeautjes. Om moederdag een beetje te vieren vertrokken we naar Curaçao west. Playa Kalki wilden we al een tijdje bezoeken, het is een erg mooi strand. Hier hebben we een flinke tijd lekker gezwommen – eindelijk hadden we deze kant van het eiland bereikt.
In de middag belden we kort naar het thuisfront, om de dag later af te sluiten met weer een bezoek aan Tomatoes Pizza at the Beach. De meat lovers pizza blijft verrukkelijk. Daarna snel naar huis en naar bed, het weekend was alweer voorbij.
De nieuwe week bestond veel uit vroege diensten en later in de week nachtdiensten voor Martine. Lotte en Niels waren weer goed op rit met de schooldagen – ze hebben het er naar hun zin. Ik ging tweemaal kort naar Kokomo beach om af te koelen, ik zwem graag zo vaak mogelijk – ik ga steeds sneller en zie het zwemmen dan ook als een sport tegelijk. Een mooie combinatie al zeg ik het zelf.
Op woensdag liep de band langzaam leeg van de RAM. Ik heb deze laten pompen voor een gulden en dacht ermee door te kunnen. De volgende dag bleek het toch echt een lekje te zijn. Tegelijk kreeg ik een olie verversen melding in beeld, “alles komt natuurlijk tegelijk, dacht ik”. Garage gebeld en advies gekregen, ik reed naar de bandenspecialist om de band eerst op te laten lossen.
Bij Western Trading bleek er een splinter in de band te zitten en die was gelukkig snel verwijderd. Voor nog geen 20 gulden was ik weer geholpen. De olie melding zou bij de grote beurt aanstaande gedaan worden. Dus met een gerust hart weer verder.
Op vrijdag en zaterdag ging Martine weer de nachtdiensten in. Op zaterdag heb ik Lotte en Niels voor het eerst meegenomen te zwemmen voor ons huis. Met hun boards is dat net even wat makkelijker. Er zitten nogal wat rotsen onder water waarvoor je op moet passen. Met goede instructies zwommen ze mooi achter me aan. Voor huis zijn de golven ook vaak wat steviger dan elders.
En toen was het alweer zondag. Op zondag gaan we eropuit, Martine heeft de rit nachtdiensten weer gehad. Deze dag gingen we Blue Bay bezoeken, dan wel na 16:00 want dan is het gratis. En wij kunnen vaak toch niet eerder, ideaal dus. Na flink gezwommen te hebben, konden de kinderen nog eventjes in het speeltuintje spelen.
Speeltuinen blijven toch iets magisch te hebben. We zien en komen er niet veel tegen hier op Curaçao. Het maakt dat soort momenten dan toch wel waardevol. Nadien wilden we patat eten, maar de Truki-pan was helaas gesloten. Ik twijfelde geen moment en we scheurden door naar Grote Berg Patat. Daar hebben we tot zonsondergang gezeten, snacks en patat eten. De week was weer voorbij.
Het goede nieuws is dat al onze VVR aanvragen goedgekeurd zijn. Dat betekent dat we officiële stempels kunnen halen waarmee we als ingezetenen van Curaçao worden gekenmerkt. En dat brengt voor ons vele voordelen met zich mee.
Ook brengt het voordelen mee bij het kopen van een huis. Je kunt meer, mag meer en krijgt voordeel van de bank ten aanzien van niet ingezetenen. En natuurlijk mogen we gewoon blijven voor een hele lange tijd.
En dat zijn we van plan. Er zijn strubbelingen bij het werken aan een nieuw leven – in een ander land. Dat regelt zich of went niet in 3 maanden tijd. Ons gevoel springt soms van hot naar her – maar met een goed gesprek houden we elkaar helder en het doel voor ogen.
4 reacties
Hopelijk vinden jullie snel een betere plek om te wonen, waar iedereen zich kan ontspannen! En meer balans in woon/werk verdeling. En dan meer kunnen genieten van jullie verblijf.
We zoeken een huurhuis en houden alle opties open. De balans is wat we nu willen verbeteren. Maar we genieten al van alles wat we hier tegenkomen.
Ik hoop ook dat jullie snel een fijnere plek vinden met een betere balans in werk en ontspanning voor Martine.
Wel goed te lezen dat jij je ook prima vermaakt hebt in the jungle expercience 😉
Het waren weer bijzonder weken Liesbeth 🙂 we zitten er nog volop in, maar zien de mogelijkheden.