Het is tijdens dit schrijven 8 maart en we zijn ruim een maand onderweg met de camper. De vorige keer waren we voor één nachtje aangekomen in het plekje Villajoyosa. Hier kregen we de tip voor een mooie camping meer in de bergen gelegen, gezien de plekken aan zee vrijwel completo waren.
Daarnaast vinden we de bergen ook erg mooi – we zijn niet alleen gericht op de zee. Dat komt weer zodra de temperatuur beter wordt en we kunnen zwemmen of suppen met ook de nieuwe boards.
De berg op naar Callosa d’en Sarrià
We gingen na dit nachtje op weg naar de plek Callosa d’en Sarrià. Het zou een steile klim worden met de camper de bergen in. Er zouden twee routes zijn, zo lieten we ons vertellen. We zochten dan ook de handigste weg voor de bergen in met deze lange camper.
De weg ernaartoe was ontzettend mooi. Bij zee ben je al snel tussen en vlak bij de bergen, maar nu gingen we er letterlijk langs en er doorheen. Na vele mooie wegen, dorpjes en uitzichten verder, kwamen we dichter bij de plek waar we moesten zijn. We kwamen langs dat wat het plekje ook bekender maakt – de watervallen van Algar genaamd.
Eerst dachten we de camping al bereikt te hebben – maar dat bleek de parkeerplaats bij deze watervallen. Ik vond de voorspelde steile klim dan ook al ontzettend meevallen – bleek het laatste stukje toch nog erg spannend te worden. In zijn achteruit van de parkeerplek terug het smalle straatje in – gingen we vervolgens dan echt bijna recht omhoog verder de straat in. De camping zou een kilometer of 2 verderop zijn.
Gelukkig heb ik veel vertrouwen in ons camper – voorzien van een sterke motor en een zogenaamd anti gravity control – wat erg meehelpt voor als het té spannend wordt. Maar we kwamen zonder brokken de camping op. Een ruime camping met flinke staplaatsen, mooie bossen eromheen en uitzicht op bergen en het dorpje zelf. Tegen de bergen stonden vele kassen waar van alles groeide. Mandarijnen, citroenen, sinaasappels, drakenvruchten en meer.
Trampoline springen en koffie drinken
Na het inchecken en de camper neergezet te hebben – vliegen de kinderen direct richting de trampoline – die ze natuurlijk al lang hadden gespot. De temperatuur is aangenaam en we hebben voor het eerst de luifel uitgedraaid van de camper. Niet veel later gingen we ook bij de trampoline kijken en kwamen in gesprek met onze buren – die op het terras ons uitnodigden voor een kop koffie.
Ze hadden leuke tips voor Spanje en we hadden veel gesprekken over van alles en nog wat – vooral over familie, reizen en wat er in de omgeving te doen was. Met een eigen gebouwde kampeerbus waren ze al een mooie tijd onderweg – de volgende dag zouden ze terug naar huis rijden.
Na de koffie gingen we terug naar de camper – het ging al richting de avond en er moest nog gegeten worden. We hadden aardappelen, sla en een stuk vlees op het menu. Nu niet bepaald favoriet bij de kinderen (sla) maar er was niet veel meer dan dat. Toch voldaan van het eten en de dag ging het lichtje uit en kropen we allemaal ons slaapzak in.
Naar de watervallen van Algar
Op dinsdag 24 februari gingen we een relaxed ochtendje aanrommelen, maar ook les geven én we besloten in de middag de watervallen op te zoeken. We konden er wandelend naartoe. En via de camping kregen we nog wat korting mee. We liepen langs de kassen op de weg waar we met de camper langs waren gereden. Een stevige wandeling dus.
Bij de ingang aangekomen zagen we de eerste stukjes van de omgeving al – mooi helder en een fris stromend water waar enkelen aan het pootjebaden waren. We liepen via trappen de grootste delen omhoog en zagen een mooie omgeving met inderdaad, watervallen. Niet groot, niet klein – het was een leuk uitje. Je kon er echter niet een grote wandeling maken – het hield op een gegeven moment gewoon op.
Er komen hier veel mensen om in bepaalde stukjes te zwemmen of te picknicken bij het water. Hoewel het er mooi uitzag, was het ook weer niet zó spectaculair als wat ik verwacht had. Dus schroefde ik de telelens op de camera om dan nog wel een mooie vogel te spotten – de grey wagtail – die aan de waterkant rondhipte.
Na het bezoek aan de watervallen liepen we terug en gingen we op de camping weer trampoline springen en lekkere koffie drinken.
Pizza tijd en plannen maken
De volgende dag waren we flink door ons voorraad geraakt en moesten een supermarkt opzoeken. Het plan was te voet wederom terug richting de watervallen – in het dorpje een winkeltje op te zoeken. Alleen, er was geen winkeltje, niets te vinden. Een supermarkt bleek een uur wandelen verderop te zijn. Dit leek ons geen goed idee met Sanne op de rug bij de steile bergen langs.
Dus liepen we terug en bestelden we pizza op de camping – heel vervelend.
We hadden 4 nachten op de camping geboekt, naar ons gevoel net iets te lang. Er was verder niet zoveel voor ons in de directe omgeving te doen. Op de fiets konden we niet, niet vertrouwd met die steile bergen. Dus de laatste dag was het een beetje op de camping rondhangen, trampoline springen en plannen maken voor de volgende etappe.
Een XXL camperplek bij El Campello
We hadden vier camperplaatsen bij een plekje vlakbij Alicante uitgezocht die we af konden gaan. Deze camperplaatsen zaten allemaal bij El Campello – niet ver van de stad af. In de ochtend pakten we op en checkten uit, we gingen op weg terug van de berg af. Tegen het eind van de dag kwamen we aan in het dorpje en konden direct de eerste 3 camperplaatsen doorkruizen, completo.
De laatste camperplaats had nog wel ruim plek – letterlijk – ze hadden de XXL plekken over voor de belachelijk grote camperbussen. We plaatsten ons camper naast een Grand Empire bus van ruim een half miljoen, we verdwenen dan ook in het niet. Maar het deed er niet toe, we stonden waar we wilden zijn.
De volgende dag op zaterdag gingen we naar Alicante. Niet met de fiets, niet lopend, maar met de tram! Wel zo handig en goedkoop. De tram was nog geen 10 minuten wandelen richting het strand richting Carrabiners, vanwaar we opstapten en vertrokken. Onderweg viel genoeg te zien en we stonden al snel in het centrum van Alicante.
Alicante - wat een prachtige stad
Wat een prachtige stad. We hadden het zonnetje mee en de temperatuur was lekker. Al wandelend gingen we over de boulevard richting de haven en het strand. Zowel wijzelf als de kinderen keken de ogen uit. Het was het ene na het andere mooi bouwwerk dat we tegenkwamen – het deed samen met de typische straatjes erg bijzonder en groots aan.
Rond de middag eten we bij een leuk strandtentje, pizza Hawaï voor Niels en patat voor de dames. Wijzelf wilden nu toch wel eens de beroemde paella proberen en kozen voor een tweepersoons paella gerecht. En ja hoor – wat bleek dit ontzettend lekker te zijn! Nadat we alles op hadden gingen we verder Alicante verkennen.
Castillo de Santa Bárbara
We kwamen uit bij een beroemd kasteel, Castillo de Santa Bárbara, waar we wel graag wilden binnenkijken. Het was erg hooggelegen en we kozen ervoor om tegen een kleine betaling met de lift omhoog te gaan. Het kasteel is een 9e-eeuws Moors kasteel op de 166 meter hoge berg Benacantil. Je hebt er een prachtig uitzicht over de stad en de Middellandse Zee. Het fort is een van de grootste middeleeuwse vestingen in Spanje.
We hadden er flink wat uren rondgewandeld en gekeken. Het werd tijd om ook weer af te dalen en richting de tram te lopen. Eenmaal beneden gingen we door nog een aantal straatjes van Alicante kijken en kwamen nog een politiecorps tegen – die net begon te spelen. Na kort wachten kwamen ze in beweging en liepen langs ons verder de straatjes in.
Helaas konden we ze niet achterna – de tram was de andere kant op. We kwamen na een tijdje lopen terug bij de tram uit en gingen terug naar El Campello, waar ons camper stond. Voldaan van deze dag gingen we de avond in en slapen.
Route naar natuurpark Cabo de Gata
De volgende ochtend pakten we de boel weer op en gingen verder Spanje in. We wilden naar een natuurpark rijden met de naam Cabo de Gata. Hier zijn mooie bergen, duinen, en stranden te vinden. We hadden een camperplaatsje uitgekozen waar we voor 2 nachten verbleven. De camperplek was vooral gedateerd en douchen wilden we er niet.
Het weer sloeg ook om, van lekker in de zon naar een harde wind en grijze luchten. We besloten om de volgende dag met de camper vanaf de camping naar Playa de los Genoveses te rijden. De route naar het strand was wederom prachtig – geweldige bergen met prachtige gele en paarse bloemen die ertegen groeiden.
Na een tijdje off-road te hebben gereden kwamen we aan het strand uit. De wind loeide ons flink om de oren en de wandeling was dan ook best pittig. Toch hebben we de baai hier mooi ervaren en vele foto’s kunnen maken van de omgeving. Op de terugweg hebben we nog weer boodschappen weten te halen en gingen we snel weer naar de camping.
Naar de woestijn in Spanje, Tabernas
De volgende dag op dinsdag 2 maart wilden we richting de woestijn van Spanje, de Tabernas woestijn om precies te zijn. We hadden een plek geregeld bij de Little Texas Tabernas camping. De route ernaartoe is zodanig smal dat we er pas na 15:00 in mochten checken, op zich geen probleem, we konden zo eerst nog mooi bij Faro de Cabo de Gata kijken.
Een plek met weer mooie bergen en vulkanische rotsen die uit zee steken. Ook bekend vanwege de vuurtoren dat er staat. Het waait nog steeds ontzettend hard en we blijven er dan ook niet lang. We rijden door naar de camping en komen er rond 15:30 aan, Erik de Nederlandse eigenaar gaf ons een warm welkom.
Hij raadde ons de Hollandse patat en frikandellen avond aan – waar we graag op in gingen. We boekten een plekje bij de bar om 18:30 en kregen inderdaad lekkere Hollandse frituur. We bleven hier overigens 3 nachten slapen, de volgende dag hebben we les gegeven en vooral op de camping bezig geweest.
Tegen het einde van de dag leren we een Duits stel kennen dat met hun zoontje Frits op reis is. Ze zijn ook al een flinke tijd onderweg en we raken in gesprek: pakken de stoelen erbij en delen koffie, cake en koekjes. De kinderen spelen met elkaar rondom ons en graven de boel af. Tot het ging regenen, toen pakten we de boel weer op en gingen ons weg.
Een flinke onweersbui met hagel
In deze nacht krijgen we een flinke onweersbui over ons heen waarbij veel hagel valt. Het lawaai is op zijn hoogtepunt bijna oorverdovend, toch slaapt Sanne stug door. Die was dan ook erg kapot van het spelen in de dag. Niels vond het minder grappig en kwam uit bed, Lotte durfde het nog aan en bleef liggen (al keken we af en toe om het hoekje). Na deze bui gingen we allemaal slapen.
Het is nog niet heel erg warm en daarom gaat de kachel nog regelmatig eventjes aan. Maar in de ochtend van donderdag 4 maart weigerde deze met de foutmelding E 144 H. De meeste waarschuwingen tot zover waren logisch en beginnen vaak met de voorletter W. Dat ik een E zag vond ik dan ook minder grappig – meestal betekent dat een harde error in het systeem.
Na flink zoeken op het internet kwam ik erachter dat het Truma systeem waarschijnlijk vochtig was geworden – bij de buitenkap aan de zijkant van de camper. Beetje onlogisch maar we hadden dan ook een flinke bui gehad in de nacht. Nu kon het twee kanten op – of het systeem was doorgebrand, of het zou met een aantal uren drogen weer moeten starten.
Defect Truma verwarmingssysteem?
Ik haalde de kap ervoor weg en trof een systeem aan met printplaat – die er niet al te best uitzag. Een transistor was nogal zwart en het leek erop dat het dus was doorgebrand.
Een nieuw Truma systeem kost rond de 400-600 euro en dan moesten we nog een dealer zoeken in Spanje. Daar hadden we weinig zin in, laat staan de kosten. We gingen door met de dag en deden ons ding. Later ging ik met Niels nog kort het veld in om vogels te kijken. Niels aan de verrekijker en ik kijkend door de telelens.
De hop en een bijzondere kever gespot
Ik zie ineens verderop een bekende vogel voorbijkomen die in een boom gaat zitten. Blijkt het de hop te zijn – helemaal blij probeerden we dichterbij te komen en deze te bekijken. Prachtige vogel waar ik een paar foto’s van heb kunnen maken – al is deze telelens met 400mm net iets te kort ervoor.
We zagen nog vele andere zangvogeltjes en Niels ontdekte nog een bijzondere kever, een zeldzame oliekever. Op de terugweg kwamen we er nog eentje tegen. De vele haasjes in het veld waren iets minder zeldzaam, er hipten en renden er tientallen rond. Toch was het een mooi gezicht tussen de rijen bomen door.
Toen we terugkwamen probeerde ik de verwarming nog eens aan te krijgen. De zon had de camper al wat kunnen verwarmen en ik hoopte dat het Truma systeem gedroogd zou zijn. En tegen de verwachtingen in met de staat van de printplaat – jawel – het kwam weer op gang zonder error in beeld! Hoe blij waren we: geen dealer op moeten zoeken én een warme camper voor in de avond en ochtend als het nog fris is.
Gelukkig een warme avond
We gaan de avond in en de verwarming doet het gelukkig zoals deze het hoort te doen. Na deze lange dag gaan we snel slapen om ons de volgende dag weer gereed te maken voor vertrek. We wilden namelijk richting Malaga rijden om deze stad te bewonderen. We hadden een adres via een app voor een camperplek en stelden ons hier op in.
Na een paar uur rijden kwamen we aan de randen van de stad aan. Maar toen we de camperplek zagen, bleek het niet meer dan een standaard parkeerplek te zijn. Het stond er bomvol met auto’s en hier konden we dan ook onmogelijk tussenkomen. En al zou dat lukken, wilden we hier nog niet staan, het leek ons geen prettige buurt om te verblijven.
Geen geduld bij Malaga
Flink balen en met gefrustreerde Spanjaarden die achter de camper stonden – gingen we verder naar een andere plek buiten Malaga. We hadden de plek nogal haastig uitgezocht en kwamen op een klein industrieterrein uit. Hier stonden campers in stalling, een aantal vrachtwagentjes en een paar campers die net als ons hier overnachten. We stonden om precies te zijn bij de la Azucarera Intelhorce Churriana.
De dag was lang en de kastjes leeg, we moesten dan ook nog langs een winkel voor boodschappen. Martine ging er met Lotte op uit om een supermarkt te vinden. Ik regelde een nieuw abonnement van Netflix om af en toe toch wat ander vertier te kunnen bieden. Nu kregen we in eerste instantie een Spaanse Netflix versie ervoor – dat toch wat tijd kostte om geheel naar het Nederlands te brengen.
Bijzondere voorgevels en lekkere pannenkoeken
Martine en Lotte waren een flinke tijd onderweg – de supermarkt bleek toch verder weg te zijn dan gedacht. Gelukkig wisten ze deze wel te bereiken en kwamen dan ook snel weer terugwandelen. Onderweg kregen ze nog een privé show mee van een dame die haar voorgevel liet zien. Rare gewaarwording, zeker voor Lotte die er niets van begreep.
Maar eenmaal terug en met pannenkoeken in de maak – zittend in de kleine thuis bioscoop was dit voorval al snel vergeten. Toen de pannenkoeken op waren en de film afgelopen was het echt bedtijd geworden. Ik nam nog een snelle douche die verassend warm en lekker was, maar ook wij gingen al snel onder de dekens.
Spannende fietsrit naar Malaga
De volgende dag werd er les gegeven en we haalden de fietsen van de camper. Vandaag wilden we naar Malaga fietsen. Maar eerst moesten we nog langs de Decathlon in de buurt voor nieuwe helmen. Martine, Sanne en ik hadden deze nog niet en het blijkt in veel landen verplicht te zijn.
Met interessante fietsroutes, niet bestaande fietspaden langs de autowegen en over hoge bruggen, kwamen we aan bij de winkel. We kochten de nodige helmen en vervolgden onze weg naar Malaga. We fietsten uiteindelijk langs een mooie route bij het strand en de zee. Zo kwamen we uiteindelijk Malaga binnen en konden de stad bekijken. In vergelijking vond ik Alicante mooier – maar ook Malaga heeft zeker mooie gebieden.
Na een fijne lunch gingen we nog een stukje verder Malaga in en kwamen langs mooie wegen en oude kastelen. We kochten er een ijsje en besloten daarna om rustig aan terug te fietsen – het was al snel weer laat geworden. Ook op de terugweg was het flink zoeken naar hoe we moesten fietsen.
Onderweg richting Sevilla - laatste stop in Spanje!
Het is zondag 7 maart en we maken ons op om verder te rijden. Ditmaal wilden we van Malaga naar Sevilla rijden. We konden rustig aan inpakken aangezien we er pas om 15:00 weg mochten. We vertrokken om 13:00 naar een camping in de buurt van Sevilla, Cádiz, Dos Hermanas. Uiteindelijk kwamen wij hier rond 17:30 aan en parkeerden de camper op een mooie plek.
We zijn benieuwd hoe Sevilla eruit zal zien na alle verhalen die we hebben meegekregen. We zullen hier met een bus naartoe die vlakbij de camping vertrekt. En zo zal het volgende blog waarschijnlijk beginnen, wat we van Sevilla gevonden hebben.
Het zal ook het laatste zijn dat we voor nu van Spanje gaan zien. Het volgende doel is om Portugal te bereiken, ik hoop Lagos, of een mooie omgeving iets dichterbij nog. We gaan het meemaken en kijken ontzettend uit om nu ook Portugal te bereiken!
2 reacties
Wauw mooie avonturen! Stijlen bergen, gelukkig de camper toch niet stuk en prachtige foto’s van de omgeving 🤩
Dankjewel – het zijn mooie streken waar we doorheen rijden met de camper. En gelukkig blijft die het heel goed doen, het is een fijn huisje op wielen. Uiteindelijk zal er altijd wel iets stuk gaan als je zo onderweg bent – maar de kachel liever niet haha.